WAT IS OOGLIDCORRECTIE OF BLEFAROPLASTIE

Dermatochalasis bestaat uit een ontsierende huidplooi en zwelling van het boven- of onderooglid door leeftijdsgebonden uitzetting en verdunning van de huid en pezen van het aangezicht, en uitpuilen van vetloges onder de huid van de oogleden.  De enige behandeling hiervan is heelkundig.  Hierbij wordt een teveel aan huid en eventueel vet verwijderd.

De bovenste oogleden kunnen in de loop van de tijd gaan hangen en klachten veroorzaken zoals vermoeidheid, druk op de ogen of als het zelfs heel erg is gezichtsveldverlies. We noemen dit dermatochalasis van de bovenste oogleden. Deze klachten kunnen in principe in alle leeftijdscategorieën ontstaan en zijn niet enkel voorbehouden aan ouderen. Familiaire factoren kunnen hierin een rol spelen.

Dermatochalasis van de onderste oogleden  “wallen”  wordt meestal veroorzaakt door veroudering van de huid: de vezels in de huid verliezen hun elasticiteit, en de huid wordt slapper. Meestal verslapt tegelijkertijd ook het onderhuidse bindweefsel. Hierdoor gaat vet (dat zich normaal in de oogkas bevindt) naar voren uitpuilen. Dit veroorzaakt een zwelling onder de ogen.

BEHANDELING

In het bovenooglid wordt, na zorgvuldig aftekenen, de overtollige huid weggenomen alsook spier en vetweefsel indien noodzakelijk.  De insnede wordt gemaakt in de huidplooi waardoor het litteken nagenoeg onzichtbaar is. De oogleden mogen tijdens de operatie niet te strak worden opgespannen, omdat dit uitdroging van het hoornvlies kan veroorzaken. De oogleden moeten na de ingreep immers nog goed kunnen sluiten.

Het onderooglid wordt ingesneden ofwel in de huid onder de wimpers, ofwel langs de binnenzijde van het ooglid om van daaruit de overtollige vetloges te verwijderen. De ingreep gebeurt meestal ambulant en onder plaatselijke verdoving. Na de ingreep wordt er een drukverband aangebracht dat gedurende een tweetal uren ter plaatse moet blijven. De hechtingen worden na 10 dagen verwijderd op de consultatie.

Uw specialist
Dr. Nijs
Dr. Lodewijks

WAT IS ECTROPION / ENTROPION 

De onderste ooglidrand kan naar binnen (entropion) of naar buiten (ectropion) gekanteld zijn.
 
Bij een ectropion bestaat er een naar buiten gedraaide rand van het onderooglid.. Het oog is meestal geïrriteerd omdat het minder goed sluit en wordt rood. Het oog kan gaan tranen doordat het afvoerkanaaltje van de traanwegen aan de katn van de neus geen contact meer maakt met het oog. Ectropion wordt op oudere leeftijd meestal veroorzaakt door verslapping van de weefsels van het ooglid. Ook een tekort aan huid als gevolg van huidziekten of littekens, en een zwelling als gevolg van een infectie of een tumor kunnen dit veroorzaken.

Bij een entropion bestaat er een naar binnen gedraaide rand van het onderooglid. Soms veroorzaakt dit maar weinig klachten maar meestal echter krassen de naar binnen gedraaide wimpers van het onderooglid langs het hoornvlies, waardoor pijn, irritatie, en een zandgevoel ontstaan. Bij voortdurende irritatie van het hoornvlies kan er verlittekening optreden met verlies aan zicht. Entropion wordt meestal veroorzaakt door veroudering van de weefsels van het ooglid, waardoor zowel in horizontale als verticale richting verslapping optreedt.

BEHANDELING

Wanneer het ectropion wordt veroorzaakt door verslapping kan dit verholpen worden door het ooglid strakker te zetten, soms in combinatie met inkorten van de weefsels aan de binnenkant van het ooglid. Wanneer het entropion het gevolg is van veroudering kan het verholpen worden door zowel de horizontale als de verticale slapte van het onderooglid te corrigeren. Horizontale slapte wordt gecorrigeerd door het ooglid in de buitenste ooghoek strakker te zetten. Correctie van verticale slapte gebeurt door een snee onder de ooglidrand te maken en via deze snee de spier die het onderooglid naar buiten draait strakker te zetten. Beide ingrepen gebeuren ambulant onder plaatselijke verdoving.

Uw specialist

Dr. Nijs
Dr. Lodewijks

WAT IS PTOSIS

Een ooglid kan omhoog getrokken worden door de aanwezigheid van een spier. Deze spier loopt van achter het oog tot aan een kraakbeenplaatje in het bovenste ooglid. Een ptosis is een hangend ooglid.

Op volwassen leeftijd is dit meestal het gevolg van het losraken van de aanhechting van de spier in het ooglid, of van uitrekken van het pezige deel van die spier. Op zich functioneert de spier dus goed, maar de verbinding tussen de spier en het ooglid is verslapt. Andere oorzaken kunnen zijn: langdurig dragen van harde contactlenzen, eerdere oogoperaties ernstige oogontstekingen of ongevallen waarbij veel zwelling van de weefsels van het ooglid is opgetreden. Daarnaast kan de functie van de spier gestoord raken bij bepaalde spierziekten, zoals dystrophia myotonica of myasthenie. Bij afwijkingen van de zenuwvoorziening van de oogspieren kunnen zowel afwijkingen in de stand van het oog als in de stand van het ooglid optreden. Dit komt nogal eens voor na een beroerte.

BEHANDELING

De afwijking kan worden gecorrigeerd door de spier weer vast te hechten aan de bindweefselplaat in het ooglid. Deze operatie kan alleen onder plaatselijke verdoving worden verricht, omdat tijdens de operatie de hoogte van het ooglid moet worden beoordeeld. Wanneer er tevens een teveel aan huid in het bovenooglid aanwezig is moet dit tegelijkertijd worden gecorrigeerd, anders hangt de huid na de operatie over de rand van het ooglid heen.
           
Uw specialist
Dr. Nijs
Dr. Lodewijks

WAT IS BOTOX

Botox wordt reeds meer dan 20 jaar voor medische doeleinden gebruikt, voornamelijk bij blepharospasme (dichtknijpen en knipperen van de ogen). Wanneer we te maken hebben met krampachtige spiersamentrekkingen rond de ogen kunnen we gebruik maken van BOTOX om deze spieren tijdelijk lam te leggen. 

BEHANDELING

Voor behandeling van spasticiteit of dystonie wordt Botox in een aantal spieren geïnjecteerd. Tijdens de behandeling worden verschillende prikjes gegeven in het te behandelen gebied. Normaal is slechts één sessie nodig. Afhankelijk van het aantal injecties duurt een behandeling 5 tot 10 minuten. Een behandeling doet nauwelijks pijn. Er is dan ook geen enkele vorm van verdoving nodig. Voor de meeste patiënten blijft het effect van een eerste behandeling 3 tot 6 maanden behouden. Meestal wordt aangeraden om de behandeling te herhalen na 3 tot 4 maanden. 

   

Uw specialist
Dr. Lodewijks